to know to thought

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ...တစ္ခုေလာက္မွ်ေ၀ခံစားေစခ်င္တယ္ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါးကအသက္အရြယ္ၾကီးမွကၽြန္ေတာ့္ကိုေမြးေတာ့အဒီအခ်ိန္ခါက တိုင္းျပည္ကလည္းသတင္းအေမွာင္ဖုံးခ်ိန္...လမ္း..တံတား..တာမံ..ကားမရွိတဲ့ေခတ္ေပါ့...ရြာသစ္မွာေမြးတယ္ဆိုေတာ့ရြာေဟာင္းဆိုတာကိုေျပာခ်င္တာပါ...အစိုးရရြာသစ္ကိုမႏွင္ထုတ္ခင္း သိပ္ျပီးသာယာတဲ့ေတာင္ေျခေအာက္ကရြာေလးမွာ၇ွိၾကခ်ိန္.ေနၾကတုန္းက မိဘေတြအပါ၀င္ရြားသူရႊာသားအမ်ားစုက ကိုယ့္လယ္ကိုယ့္ယာ စပါးက်ီအျပည့္နဲ႕ရွိခဲ့တယ္လို႕ေျပာျပခဲ့ဖူးတယ္...မိမိတို႕ရုိးရာဓေလ့မေပ်ာက္ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနထိုင္ရာကေနရုတ္တရက္ဆိုသလိုေျမျပန္႕ေျပာင္းေရြ႕ခိုင္းေတာ့ ေတာင္ေပၚေနသူမ်ားဘ၀သစ္ကိုမတူျခားနားတဲ့စိန္ေခၚမႈအသစ္ေတြကိုရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကရတယ္...ေသသူကေသ..ဒဏ္ရာရသူကရ...ေထာင္ထဲေရာက္သူကေရာက္...ဆယ္စုႏွစ္သုံးစုေရာက္လာေတာပညာမတတ္တဲ့လူမ်ိဳးဆိုေတာ့အစစအရာမွာအနိုမ္ခံရ...ေဒသခံလူမ်ိဳးႏြယ္စုၾကီးကတစ္မ်ိဳး...စစ္အစိုးရကတစ္ဖုံ..စီးပြားေရးလက္၀ါးၾကီးအုပ္ခ်င္သူကတစ္ေၾကာင္းနဲဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္နဲလူအခြင့္ေရး..တရားဥပေဒမစိုးမိုးနိုင္ခဲ့မႈေၾကာင့္အသိပညာအလြန္အားနည္းတဲ့အိမ္ေျခေလးဆယ္ငါးေဆာင္သာသာရွိတဲ့ရြာေလးမွာမီွတင္းေနထိုင္ၾကတဲ့မထင္မရွားလူမ်ိဳးေလးကဦးေႏွာက္ပ်က္မတတ္ခံစားၾကရတယ္...ေနာက္ဆုံး လယ္သမားဘ၀ကေန စာရင္းငွားသမားျဖစ္ကာျဖစ္ ဘာမွမ၇ွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္က်ေတာနယ္စပ္ေဒသာကိုသြားၾကဳံရာက်ဘမ္းလုပ္..ေက်ာက္တူး ေသသူေသ ေပ်ာက္သူေတြေပ်ာက္နဲ႕အခုရြာမွာလူေဟာင္းအနည္းငယ္သာရွိေတာ့တယ္..ရြာေျပာင္းလာတဲ့အိမ္ေထာင္စုသစ္ကမ်ားလာ...လယ္ယာကၽြဲႏြားပိုင္သူကငါးအိမ္သာက်န္...အရြယ္ေရာက္တဲ့ကေလးေတြစတုထတန္းကသူတို႕ေတြအတြက္အျမင့္ဆုံးအဆင့္ျဖစ္ေနေတာ့တယ္...ဒါေတာင္းအခ်ိန္ျပည့္မတက္နုိင္ရွာဘူး ဆရာကတစ္လေနမွတခါလာၾကည့္မွာစားျပန္သြားလုပ္တာအခ်ိန္တန္းေအာင္။အိဂၤလိပ္စာမသိ...သခ်ၤာေ၀း...ျမန္မာစာေကာင္းေကာင္းနားမလည္..ဆိုေတာ့...ကၽြန္ေတာ့္အေမဆိုသူ႕နာမည္လုံး၀မေရးတတ္ဘူး..သူတို႕ေနတဲ့ေဒသရဲ႕ျမိဳ႕ကိုမေရာက္ဖူး...ပဲနဲဆုံးပါးသြားၾကတဲ့သက္ၾကီးသက္လတ္ေတြအမ်ားၾကီးပါ..သူတို႕တေတြဟာရခိုင္ျပည္နယ္အေ၀းေျပးစီမံကိန္းမွာအဖိုးအခမရပဲေပၚတာသေဘာေျပာေတာလုပ္အားေပးတေနကုန္ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စီစားျပီးလမ္းခင္းေက်ာက္ထမ္းေပးသြားၾကတယ္...ပိုဆိုးတာက အေမဆိုရင္တစ္အိမ္တစ္ေယာက္အလွည့္က်တပ္ရင္းတပ္မ မွာလုပ္အားေပးတဲ့အထဲတစ္ခါမဟုတ္သြားလုပ္ေပးရတယ္...ဘာေရေတာ့မဟုတ္ဘူးအသက္ငါးဆယ္ေလာက္ရွိျပီးျဖစ္တဲ့အေမတို႕ကိုႏြားေက်ာင္းခိုင္းတယ္..သူတို႕စားဖို႕စပါးလုံးေကာက္ခိုင္းတယ္...အမ်ားၾကီးပါ ေျပာခ်င္တာကအသိပညာမတတ္လို႕ မရွိလို႕ ျမိဳ႕ေနလူတန္းစားလုံး၀မရွိလို႕အုပ္ခ်ဴပ္သူလူတန္းစားလုံး၀ မရွိသလို႕ဆင္းရဲတဲ့လူအဖြဲ႕အစည္းမလို႕ပါ...ငါတို႕ေအာ္ၾကဟစ္ျပီးတုိ္င္ၾကေတာ့ၾက...ေပမယ့္လို႕ျပန္မထူးဘူးဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္လူဦးေရအားျဖင့္ျမန္မာျပည္လူဦးေရ၏(၀.၅)ရာနုူန္းပဲသလိုသူတို႕နားေထာင္ရမယ့္စာရင္းထဲမပါေသးလို႕ပဲ...ဒါေၾကာင့္ၾကိဳးစားၾကပါ...မိမိတတ္သိထားတဲ့ပညာေလးနဲ႕တကယ့္လိုအပ္ေနတဲ့သူ(ကေလးေတြ)ကိုေပးနဳိင္ပါေစ..လူသားခ်င္းစာနာနားလည္ေပးနဳိင္တဲ့စနစ္သစ္နဲလူေဘာင္သစ္တစ္ခုျမန္မာ့ေျမၾကီးမွာအေျခတည္နိဳင္ပါေစလို႕အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္...